امام هادی ( عليه السلام ) با وجود چنين شرايط دشوار _ که تحت نظر و در محدوديت و کنترل عُمّال حکومت بودند _ اما ، کاملاً به امور مردم رسيدگی می کردند و از احوال شيعيانشان بی خبر نبودند. آن حضرت با تربيت شاگردان ممتاز و برجسته در سرتاسر ممالک اسلامی ، راه را برای نايبان و وکيلان امام بعد از خود ، يعنی ؛ امام حسن عسـکری ( عليه السلام ) و غيبت آخرين امام ، يعنی ؛ حضرت مهدی ( عجل ا... تعالی فرجه شريف ) هموار نمودند.

       امام هادی عليه السلام زمينـه های فکری و ذهنـی غيبت امام زمـان ( عجل ا... تعالی فرجه شريف ) را در شيـعيـان به وجود می آوردند و پس از ايشان پسر بزرگوارشان امام حسن عسکری عليه السلام اين راه را به خوبی پيمودند و توسط نمايندگان خاصشان در بلاد مختلف به امور مردم رسيدگی می کردند تا عدم حضور فيزيکی امام مهدی ( عجل ا... تعالی فرجه شريف ) برای مردم دور از ذهن و امری غريب نباشد.

        در حقيقت امام هادی ( عليه السلام ) بذر غيبت صغری حضرت امام زمان ( عجل ا... تعالی فرجه شريف ) را پاشيدند و فرزندشان _ امام حسن عسکری ( عليه السلام ) _ نيز اين بذر را آبياری کرده و به بار نشاندند.

        لازم به ذکر است که سه قرن به طول انجاميد تا دوازده وصی پيغمبر خاتم ( صلی ا... عليه و آله ) - که خلفای پروردگار در اين جهان می باشند - بشريت را دعوت به فضيلت نمايند و دين حقيقی را برای مردم دنيا توصيف و تشريح کنند. ماحصل اين تلاشها اين شد که هزاران نفر از مردم جوامع مختلف جهان به دين اسلام واقف شدند و فضايل مسلمين را در عمل ديدند و شيفته اين دين مبين الهی گشتند و به آيين مقدس آن گرويدند.

       از سخنان گوهر بار امام هادی ( عليه السلام ) است که فرمودند : « کسی که دوستی و خيرخواهی و نظرش را در اختيار تو می گذارد ، تو نيز اطاعت و پيروی خود را در اختيار او بگذار و از او پذيرش داشته باش. »