پيامبر ( صلی ا... عليه و آله و سلم ) سالها قبل از ولادت حضرت باقر ( عليه السلام ) از ايشان ياد کرده اند و به جابر بن عبدا... انصاری فرمودند : « ای جابر ! تو به مردی از خاندان من می رسی که هم نام و هـم شکل من اسـت. او کـسی اسـت که عـلم را می شکافد - همانطور که تخم شکافته می شود و از آن درخت و ميوه حاصل می گردد - و آن را تفسير و توضيح می دهد. »

        مناسب است در اين مجال برای پی بردن به مقام والای علمی حضرت امام محمد باقر ( عليه السلام ) به گوشه ای از مباحثات علمی آن حضرت بپردازيم ؛

        عابد بزرگ سوالهای خود را از امام ( عليه السلام ) به اين ترتيب مطرح کرده است : « ای بنده خدا ! بگو بدانم آن ساعتی که نه از شب است و نه از روز ، چه ساعتی است ؟ » امام باقر ( عليه السلام ) فرمودند : « آن ساعت از اول اذان صبح تا اول طلوع آفتاب است. » عابد بزرگ گفت : « اگر آن ساعت نه از شـب است و نـه از روز ، پـس چه ساعتی است ؟ » امام باقر ( عليه السلام ) فرمودند : « آن ساعت از ساعت های بهشت است. در اين ساعت بيماران شفا می يابند و گرفتارها از گرفتاری نجات پيدا می کنند.  خداوند اين ساعت را برای آنان که در فکر روز قيامت و حساب و کتاب الهی هستند لحظاتی خوش و شيرين قرار داده و به عکس کوردلان و تـيره بختـان از صفای اين ساعت محرومند و در خواب بی خبری و غفلت هستند. » 

        عابد بزرگ گفت : « آنچه گفتی صحيح است. اکنـون سوال ديـگر من ايـن است ؛ بـگو بدانـم ، شـما می گوييد وقتی که اهل بهشت به بهشت رفتند ، در بهشت پس از تناول انواع غذاها ، چيزی دفع نمی کنند و نيازی به اجابت مزاج ندارند ، آيا چنين موضوعی در دنيا نظير دارد ؟ » امام باقر ( عليه السلام ) فرمودند : « آری. نظير آن در دنيا بچه ای است که در رحم مادر است ؛ آنچه می خورد ، جزء بدن او می شود و چيزی دفع نمی کند. » عابد بزرگ گفت : « کاملاً درست گفتی. اکنون باز من سوال می کنم يا تو سوال می کنی ؟ » امام ( عليه السلام ) فرمودند : « آنچه می خواهی بپرس. » عابد بزرگ گفت : « بگو بدانم ، شما می گوييد در بهشت درختی هست به نام درخت طوبی که  دارای ميوه های گوناگون است ، هر چه بهشتيان از آن می خورند چيزی کم نمی شود ، آيا چنين موضوعی در دنيا نظير دارد ؟ » امام باقر ( عليه السلام ) فرمودند : « آری. مَثَل آن در دنيا ، چراغ است که هر چه چراغهای ديگر را به وسيله آن روشن می کنند از آن کم نمی شود. »

        حضرت امام باقر ( عليه السلام ) در حديثی می فرمايند : « به ولايت و دوستی ما جز از راه انجام عمل نيک و پرهيزکاری نمی توان رسيد. »

اميد است در اين راه ايشان از ما دستگيری و حمايت نمايند.