مبعث روزی است که انقلاب و نهضتی معنوی در عالم بشريت به وقوع پيوسته که دامنه آن تا هميشه ادامه خواهد داشت. انقلابی که در پرتو آن ، تحولی روحی در مردم ايجاد شد که نتيجه آن تغيير نگرش ايشان از ماديات به معنويات بود. مبعث روزی است که ندايی آسمانی از شرق کوه حراء در دنيای انسانی طنين انداز شد و به رشد و ارتقای عقلی فرمان داد ، روزی که بزرگ ترين منجی عالم بشريت برانگيخته شد و افق روشن و نور مستمری در عمق دانش و بينش بشريت پديد آمد.

برگزيده خدا دينی آورد که از مبدأ آفرينش شروع می شود و تا منتهای مسير [ زندگی ] آدمی را در بر می گيرد. در اولين فرمانی که به ايشان دادند ، خطاب شد : « بخوان به نام آفريننده خود ، به نام آنکه انسان را از علق آفريده و دوران کمال او را تضمين کرده و دانش و بينش به او آموخته ... . » دينی معتدل و مصون از افراط و تفريط که به ماديت يهود و رهبانيت نصاری خاتمه داد. دينی که جامع دنيا و آخرت و به بيانی نفس و جسم بود که ثمره آن انسان کامل و خليفه ا... خواهد شد.

حضرت محمد ( صلی ا... عليه و آله و سلم ) قدم های اصلاحی بزرگی برای مفاسد اجتماعی بشر برداشتند و همانند يک طبيب ، دردهای درونی و بيرونی بشر را درمان نمودند. نظام وی [ بشر ] را به اعتدال سامان داد و خط سير او انسان را به سمت صلاح و سعادت و خير هدايت نمود. ميان افراد جامعه توازن و تعادل و علاقه و الفت ايجاد کرد. آن حضرت سعی و کوشش را از اولين ضروريات زندگی انسانی قرار داد تا همه مردم با همت بلند و فعاليت مشروع به اوج عزت و سعادت و کاميابی برسند.

با توجه به آيات قرآن کريم ، هر کـدام از پـيامبران الـهی از بـرنامـه خـاصی بـرای هـدايت بشـر پـيروی می کردند ، برنامه ای که اصول و ارکان آن توسط خدای حکيم مشخص و معين شده بود.

« هو الذی بعث فی الاُمييّن رسولاً منهم يتلوا عليهم آياته و يزکيهم و يعلمهم الکتاب و الحکمه و ان کانوا من قبل لفی ضلالٍ مبين : اوست خدايی که ميان عرب امی پيغمبری بزرگوار از همان مردم برانگيخت تا بر آنان آيات وحی خدا را تلاوت کند و آنها را از لوث جهل و اخلاق زشت پاک سازد و شريعت کتاب و حکمت الهی بياموزد ، با آنکه پيش از اين همه در ورطه جهالت و گمراهی بودند. » ( سوره جمعه / آيه ۲ )

طبق آيه بالا اين برنامه چهار رکن دارد ؛ اين ارکان عبارتند از :

• خواندن و تذکر دادن آيات الهی بر مردم.

• تزکيه نفوس بشر که بالاترين وظيفه پيامبران است ؛ زيرا ، مادامی که نفس بشر از شرک و رذايل اخلاقی و صفات نکوهيده پاک نشود ، ممکن نيست به علم و حکمت آراسته گردد و به نور دانش تجلی يابد و اگر چنين شود ، آن علم و دانش آدمی را به هلاکت می رساند.

• تعليم کتاب ؛ از تعليمات رسول اکرم ( صلی ا... عليه و آله و سلم ) اين است که کتاب ( آيات قرآنی ) را که مشتمل بر ؛ معارف الهی ، بيـان اوضـاع عالم پس از مرگ ، قيامت ، بهشت و جهنم ، طريق نيکوکاری و سعادت و همچنين ، قوانين مدنی است به بشر آموزش دهد ، تعاليمی که هميشگی و جاويدان است.

• تعليم حکمت ؛ مقصود از حکمت يا علم صحيح است يا عمل نيکو. در قرآن حکمت به چند معنی آمده است ، از جمله ؛ مواعظ قرآنی ، علم و فهم ، نبوت ، اسرار قرآن.

رسول اکرم ( صلی ا... عليه و آله و سلم ) با نهايت تلاش و در پرتو نيروی ربوبی توانستند اين چهار اصل برنامه الهی را در جهان بشريت اجرا کنند و موجب رشد عقلی بشريت در کنار رشد معنويش شوند.