گرامی ترين درودها و افزون ترين برکات
خدا بر محمّد ( صلّی ا... عليه و آله و سلّم ) بنده و فرستاده اش که خاتم پيامبران
گذشته و گشاينده درهای بسته و آشکار کننده حقّ با برهان است.
خداوندِ بزرگ رسالتِ پيامبران را در
بهترين خلايق به وديعت گذارد و در بهترين جايگاهها استقرارشان داد.
از صُلب کريمانه
پدران به رَحِم پاک مادران منتقل فرمود و هرگاه يکی از آنان درگذشت ، ديگری برای
پيشبُردِ دين خدا بپا خاست تا اينکه کرامت اعزام نبوّت از طرف خدای سبحان ، به حضرت
محمّد ( صلّی ا... عليه و آله و سلّم ) رسيد.
گوهرِ
گران سنگ وجود او را از بهترين معادن استخراج کرد و نهال خلقتش را در اصيل ترين و
عزيزترين سرزمين ها کاشت و آبياری کرد.
خدای مهربان محمّد ( صلّی ا... عليه و
آله و سلّم ) را هم ، از همان شجره ای آفريد که ديگر پيامبران و انبياء اش را به
وجود آورد و عترت او را بهترين عترت ها و خاندانش را بهترين خاندانها و درختِ وجودش
را از بهترين درختان خلق فرمود.
در حرم امن خدا روييد و در آغوش
خانواده کريمی بزرگ شد و شاخه های بلند آن سر به آسمان کشيد که دست کسی به ميوه
هايش نمی رسيد ، پس ؛ پيامبر ( صلّی ا... عليه و آله و سلّم ) پيشوای پرهيزکاران و
وسيله بينايی هدايت خواهان است. چراغی با نور درخشان و ستاره ای فروزان و شعله ای
با برق های خيره کننده و تابان که راه و رسم او
با اعتدال
و روشِ زندگی او صحيح و پايدار و سخنانش
روشنگرِ حقّ و باطل و حکم او عادلانه
است.
اين
سخنان گرانقدر
که در وصف پيامبر
عظيم الشّأن اسلام ( صلّی ا... عليه و آله و سلّم ) بيان گرديد ، از فرمايشات
گهربار اميرالمؤمنين علی ( عليه السّلام ) می باشد.
حضرت
علی ( عليه السّلام ) درباره
فلسفه بعثت حضرت
رسول ( صلّی ا... عليه و آله و سلّم )
می فرمايند : «
خدای سبحان برای وفا به وعده
خود و کامل گردانيدن دوران
نبوّت ، حضرت محمّد ( صلّی
ا... عليه و آله و سلّم ) را مبعوث فرمود ؛ پيامبری که برای نبوّتش از همه
پيامبرانش پيمان گرفته بود و نشانه هايش در ميان انبياء مشهور و ولادتش بر همه
مُبارک بود.
در روزگاری که مردم روی زمين دارای مذاهبی پراکنده ، خواسته هايی گوناگون و روش
هايی متفاوت بودند ؛ عدّه ای خدا را به پديده ها تشبيه کرده و گروهی نام ها و صفات
خداوند را انکار و به بُت ها نسبت می دادند ، لذا ؛ خدای سبحان مردم را به وسيله
محمّد ( صلّی ا... عليه و آله و سلّم ) از گمراهی نجات داد و هدايت کرد و از جهالت
رهايی بخشيد.
»
پيامبر
گرامی اسلام ( صلّی ا... عليه
و آله و سلّم ) پيام دوستی و انسانيّت را برای تمام انسان ها در تمام اعصار و قرون
به ارمغان آورد. تأثير عميق وجودِ پيامبر اکرم ( صلّی ا... عليه و آله و سلّم ) بر
روح و جان بشريّت به حدّی است که انديشمندان و بزرگان غير مسلمان زبان به تمجيد و
تحسين از اين شخصيت بزرگ گشوده اند.
گوته
- شاعر بلند آوازه آلمانی - در قطعه نمايش « محومت » حضرت محمّد ( صلّی ا... عليه و
آله و سلّم ) را به رودی بيکران تشبيه کرده که همواره بر عظمت آن افزوده می شود و
انسان را همراه خود به سوی سرای جاودان پيش می برد.
خانم
پرفسور آنه
ماری شيمل
آلمانی که استاد مطالعات و پژوهش های اسلامی در دانشگاه های : بُن ، آنکارا ، هاروارد بود
، توهين های جهان مسيحيّت عليه پيامبر ( صلّی ا... عليه و آله و سلّم )
را رد
نمود
و گفت : « مردان
عاقل و بالغ
پس از آگاهی
از مضامين و محتوای کتاب « سلمان رشدی »
به تلخی گريستند. » از نگاه
خانم شيمل
پيامبر ( صلّی ا... عليه و آله و سلّم )
سرمشق هر مسلمان و آيينش جامع همه اديان الهی است.
«
... محمّد ( صلّی ا... عليه و آله و سلّم ) به راستی بهترين مثال برای هر مسلمان
معتقدی است که دعوت شده است تا در همه اعمال و عادات ؛ حتی ، اگر به ظاهر کم اهمّيت
هم باشند ، از او تقليد کند ... و او را که دارای مقام انسان کامل است ، در مرتبه
و نقشی جهانی ببيند ؛ زيرا که محمّد ( صلّی ا... عليه و آله و سلّم ) آخرين
نفر از
سلسله طولانی انبياء
است که آغازشان آدم ابوالبشر ( عليه السّلام ) بوده و پيامبری
است که آخرين دين و حياتی جاودانی را آورده که جامع همه اديان آسمانی سابق است و در
عين حال ، اصولِ کلّی آنها را با همان خلوص آغازينشان از نو بيان کرده است.
»
«
محمّد ( صلّی ا... عليه و آله و سلّم ) محوری است که ابوابِ معرفتِ
انسان به خداوند
، حول او می گردد
، پس ؛ ابعاد سياسی و اجتماعی زندگی نيز ، به آن گردش وابسته است. ... »
لئو تولستوی
- نويسنده مشهور روسی -
پيامبر ( صلّی ا... عليه و آله و سلّم ) را بزرگترين مُصلح دنيا دانسته است
و چنين می گويد :
«
جای هيچگونه ترديد و شُبهه نيست که پيامبر اسلام ( صلّی ا... عليه و آله و سلّم )
از بزرگترين مُصلحان دنياست ، آنهم مُصلحی که به جامعه بشريّت خدماتِ شايان کرده و
اين فخر و مُباهات برای او بَس است که يک ملّتِ خونريز وحشی را از چنگال اهريمنان
و عاداتِ زشت و شنيع برهانيده و راه ترقّی را بر روی آنان باز کرده است. شخص
پيامبر اسلام ( صلّی ا... عليه و آله و سلّم ) سزاوار همه گونه احترام و اکرام می
باشد. شريعت پيامبر ( صلّی ا... عليه و آله و سلّم ) به علّت توافق آن با
عقل و
حکمت در آينده