ولادت با سعادت امام حسين ( عليه السّلام ) را تبريک و تهنيت عرض می نماييم.

        همين که فاطمه ( سلام ا... عليها ) را درد مخاض ^۱ گرفت ، هرکس که با خبر شد ؛ برای سلامتی فاطمه ( سلام ا... عليها ) و نوزادش دعا کرد و سرانجام ؛ عصر پنجشنبه سوّم ماه شعبان ، نزديک به اوّل شب ، نوزاد در هاله ای از نور و در نهايت زيبايی و جمال قدم به دنيا گذارد و از بوی خوشش تمام محيط اطراف خود را معطّر و خوشبو کرد.‌

        سلمی همسر ابورافع ، صفيّه عمّه رسول خدا ( صلّی ا... عليه و آله و سلّم ) ، اُمّ الفضل همسر عباس و اُمّ ايمن کنيز رسول ا... ( صلّی ا... عليه و آله و سلّم ) قابله گان حضرت فاطمه ( سلام ا... عليها ) بودند.

        مژده  ولادت  نوزاد  را  فوراً به رسول خدا ( صلّی ا... عليه و آله و سلّم ) دادند ، آن بزرگوار هم بی درنگ به خانه علی ( عليه السّلام ) و فاطمه ( سلام ا... عليها ) آمدند و از اسماء خواستند تا نوزاد را بياورد.

اسماء جامه ای سپيد به نوزاد پوشانيد و به دست رسول خدا ( صلّی ا... عليه و آله و سلّم ) داد. پيامبر ( صلّی ا... عليه و آله و سلّم ) او را در آغوش گرفتند و به گوش راستش اذان و گوش چپش اقامه خواندند ، آنگاه ؛ جبرئيل فرود آمد و گفت که اين نوزاد را « حسين » نام گذار  ؛ ‌همانطور که برادرش را « حسن » نام نهادی.

        طاووس يمانی می گويد : « حسين بن علی ( عليه السّلام ) چنان بود که هرگاه در مکانی تاريک می نشست ، ‌مردم به واسطه نور پيشانی و زير گلوی او راه را پيدا می کردند و آن حضرت را می شناختند ، همانا ؛ رسول خدا ( صلّی ا... عليه و آله و سلّم ) به طور مکرّر پيشانی و گلوگاه حسين ( عليه السّلام ) را بوسه می زدند. »

        روزی رسول خدا ( صلّی ا... عليه و آله و سلّم ) با عدّه ای از اصحاب از کوچه ای گُذر می کردند. در راه به کودکانی برخورد نمودند که بازی می کردند. پيامبر ( صلّی ا... عليه و آله و سلّم ) نزديک يکی از بچه ها ايستادند و به او ملاطفت و محبّت نمودند و مابين ديدگان او را بوسه دادند و سپس ؛ او را روی دامن خود نشانيدند.

اطرافيان از علّت اين کارِ حضرت سؤال کردند. رسول خدا ( صلّی ا... عليه و آله و سلّم ) فرمودند :‌ « من ديده بودم که اين کودک با حسينِ من بازی می کند و ديده بودم که خاک قدم حسين را برمی گيرد و بر چهره و چشمان خود می مالد ، به همين علّت ؛‌ من او را دوست دارم ، ‌برای اينکه او حسينِ مرا دوست دارد و جبرئيل به من خبر داده که اين کودک در حادثه کربلا از انصار و ياران حسين خواهد بود. »

        از جناب سلمان فارسی ( عليه رحمه ) نقل است که روزی رسول خدا ( صلّی ا... عليه و آله و سلّم )  را  ديدم  که  حسين  ( عليه السّلام ) را  بر  زانوی  خويش  نهاده  و او را بوسه می زدند و می فرمودند : « تو بزرگوار و پسر بزرگوار و پدر بزرگوارانی ، تو امام و پسرِ امام و پدر امامان هستی ، تو حُجّت خدا و پسر حُجّت خدا و پدر حُجّت های خدايی که نُه نفرند  و  خاتم  ايشان  ؛ ‌قائم ايشان می باشد. »

اين ميلاد فرخنده و ملکوتی را به ساحت  مقدس آخرين حُجّت خدا ،‌ حضرت ولی عصر ( ارواحنا له الفداء ) و جميع شيعيان و محبّان حضرتش تبريک و تهنيت عرض می نماييم.    

۱. درد مَخاض : درد زايمان