امام جعفر صادق ( علیه السلام ) در ۲۵ شوال سال ۱۴۸ هجري قمري به دستور منصور دوانيقی مسموم شدند و در مدينه به شهادت رسيدند. دوران امامت حضرت۳۴سال بود که دوران شکوفايی اساس شيعه محسوب می شود. آن حضرت از فرصت جنگ بنی اميه و بنی عباس استفاده نمودند و حوزه علميه ای در سطح وسيع و گسترده تشکيل دادند و با تربيت چهار هزار شاگرد ، در حقيقت ؛ اسلام ناب محمدی ( صلی ا... علیه و آله )و ولايت حضرت علی ( علیه السلام ) را از زير حجابهای تيره و تار اسلام ساختگی بنی اميه و بنی عباس آشکار نمودند. ^۱

        اهميت  مکتب جعفری  در اين  بود  که  امام ( عليه السلام ) ابتدا  شاگردان  خود  را  تزکيه و  تربيت می کردند ؛ سپس ، به تعليم  آنان  می پرداختند و  به همه  چنين  می آموختند  که علم را برای عمل بخوانند و دانش را برای خـدمـت به دين و حفـظ شـرافت نفس فراگـيرنـد. امـام صـادق ( علیـه السـلام ) در اين رابطه می فرمودنـد :« هرکس علم را به غير از اين هدف فراگيرد از حقيقت علم دور می شود.» ^۲

        اگرچه امام صادق ( علیه السلام ) در صحنه های مختلف اجتماعی حضور پر تلاشی داشتند ؛ ولی ، در آن عصر هيچ چيز مهم تر و ضروری تر از انقلاب فرهنگی و نهضت علمی _ که پايه و اساس همه نهضت هاست _ نبود. به همين جهت ، امام صادق ( علیه السلام ) با بينش حکيمانه خود ، به بازسازی نيروها و بازنگری اساس اسلام و فقه ناب اهل بيت ( عليهم السلام ) پرداختند و با اين کار ارزشمند و پرثمر خدمت بزرگی به جهان اسلام نمودند.  نهالی که آن حضرت کاشتند همچون درخت طوبی' گرديد و آثار درخشانش در همه جا پرتو افشان شد. ^۳ از همين روی فقه اسلام را فقه جعفری ناميده اند.

        روزی امام صادق ( علیه السلام ) در مجلس منصور دوانيقی حضور يافتند. در آنجا دانشمندی هندی کتابهای طب را می خواند و امام صادق ( علیه السلام ) گوش می دادند. پس از فراغت ، به امام صادق ( علیه السلام ) عرض کرد : « آيا می خواهيد از آنچه که از علم طب در نزد من است به شما بياموزم؟ » امام ( علیه السلام ) پاسخ دادند : « نه ؛ زيرا ، آنچه از علـم طـب در نزد من وجود دارد بهتر است از آنچـه در نزد توست. » دانشمند  پرسيد : « مگر در نزد  شما  چيست؟ » امام صادق ( علیه السلام ) فرمودند : « گرمی را با سردی و سردی را با گرمی و خشکی را با تری و تری را با خشکی ، با  توکل  بر  خداوند درمان  می کنم و  به  سخن پيامبر  اسلام  ( صلی ا... علیه و آله ) عمل می نمايم که فرمودند : " معده خانه درد است و مراقبت و پرهيز در غذا خوردن ، همان دواست و با بدن بر اساس عادتش رفتار  نماييد. " »

        سپس ، امام صادق ( علیه السلام ) سؤالاتی طبی از او پرسیدند. دانشمند هندی از پاسخ دادن به آن سؤالات درمانده  شد و با تعجب  از  امام پرسيد : «  اين  علم را از کجا فراگرفته ايد؟ » امام صادق ( علیه السلام ) فرمودند : «  از پدرانم و آنها از رسول خدا ( صلی ا... علیه و آله ) و رسول خدا از جبرئيل ( علیه السلام ) و جبرئيل از ذات پاک خدا فرا گرفته است. » دانشمند هندی  گواهی  به  يکتايی خدا  و  رسالت  پيامبر  اسلام ( صلی ا... علیه و آله ) داد و به امام  صادق ( علیه السلام ) عرض کرد : « همانا شما آگاه ترين مردم زمانتان هستيد. » ^۴

        از فرمايشات گوهر بار آن حضرت است که فرمودند : « سه چيز موجب محبت و دوستی ديگران است ؛ ۱- دينداری ( ايمان به خداوند و عمل صالح ) ۲_تواضع و فروتنی ۳- بذل و بخشش. »

۱.  نگاهی بر زندگی امام صادق (علیه السلام) ، محمد محمدی اشتهاردی ، صفحه ۱۲