بيست و هشتم صفر سال ۵۰ هجری قمری :
شهادت امام حسن ( عليه السلام ) / امتناع امام حسين ( عليه السلام ) از پذيرش بيعت
و به تعويق انداختن آن تا زمان مرگ معاويه.
نيمه رجب سال ۶۰ هجری قمری :
مرگ معاويه / به خلافت رسيدن يزيد و صدور فرمان اخذ بيعت از مردم.
سه
روز مانده به
آخر رجب :
نوشتن نامه ای توسط يزيد به حاکم مدينه - وليد بن عقبه بن ابی سفيان - مبنی بر
بيعت گرفتن از سه نفر به نام های : ابو عبد ا... الحسين ( عليه السلام ) ، ابن عمر
، ابن زبير و متذکر شدن اين موضوع که هر کس از بيعت کردن امتناع ورزد ، گردنش زده
شود / مشورت حاکم مدينه با مروان و حاضر کردن افراد مورد نظر و مهلت خواستن امام
حسين ( عليه السلام ) تا صبح فردای آن روز.
دو روز مانده به آخر رجب :
حرکت امام از مدينه همراه با اهل بيت ( عليهم السلام ) ، برادران ، فرزندان
برادران و گروهی از شيعيان و انتخاب مکه به پيشنهاد محمد بن حنفيه.
سوم شعبان تا هشتم ذی الحجه :
رسيدن امام حسين ( عليه السلام ) و همراهانشان به مکه در سوم شعبان / تصميم مردم
کوفه به بيعت با امام حسين ( عليه السلام ) ؛ پس از مطلع شدن از مرگ معاويه /
نوشتن نامه بيعت با امام حسين ( عليه السلام ) توسط مردم کوفه / ارسال ۱۵۰ نامه
توسط بزرگان کوفه به امام
حسين ( عليه السلام ) مبنی بر بيعت ايشان با امام /
ادامه ارسال نامه ها به تعداد ۱۲ هزار نامه / تامل و درنگ امام ( عليه السلام )
در نوشتن پاسخی بر اين نامه ها /
فرستادن مسلم بن عقيل ( عليه السلام
) به همراه نامه ای از طرف امام ( عليه السلام ) ، جهت تاييد مضمون نامه های
کوفيان و صحت بيعت آنان / ارسال نامه هايی توسط امام حسين ( عليه السلام ) به برخی
سران بصره ، از جمله : احنف بن قيس ، منذر بن جارود ، يزيد بن مسعود نهشلی و قيس
بن هيثم / بيعت ۱۸ هزار نفر با حضرت مسلم ( عليه السلام ) در بدو ورودش به کوفه و
مطلع کردن امام ( عليه السلام )
از اين تعداد بيعت کننده /
رسيدن خبر بيعت اهل
کوفه با امام حسين ( عليه السلام ) به يزيد و انتصاب عبيد ا... بن زياد - به طور
همزمان - به عنوان حاکم بصره و کوفه از طرف يزيد / ورود عبيد ا... بن زياد به کوفه
و تطميع و تهديد اهل شهر و کاهش بيعت کنندگان ، به نحوی که از آن جمع 18 هزار نفری
؛ تنها ، تعداد اندکی باقی ماندند.
۸ ذی الحجه :
ورود عمرو بن سعيد بن العاص به مکه برای قتل امام حسين ( عليه السلام ) و عدول نيت
از حج تمتع به عمره توسط آن حضرت و حرکت به سوی عراق.
۹ ذی الحجه :
شهادت حضرت مسلم ( عليه السلام ) و هانی بن عروه ( وی از اشراف کوفه و اعيان شيعه
به شمار می رفت. )
۹ ذی
الحجه تا دوم محرم سال 61 هجری قمری :
حرکت امام به سوی عراق و گذشتن از
منازل تنعيم ، ذات عرق ، حاجر ، ثعلبيه ، زباله ، شراف.
برخورد با حر بن يزيد رياحی و
لشکريانش در منزل شراف و اعلام ماموريت حر به امام ( عليه السلام ) مبنی بر بردن
امام به کوفه و دربار ابن زياد / امتناع امام از رفتن به کوفه و مانع شدن حر از
برگشت امام به مدينه / حرکت امام به سوی منزل عُذَيب هجانات و قصر بنی مقاتل و
رسيدن به سرزمين نينوا.
دوم محرم سال ۶۱ هجری قمری :
رسيدن امام ( عليه السلام ) به سرزمين کربلا / مستقر شدن امام در اين مکان به امر
و فرمان ابن زياد و به دست حر.
سوم تا ششم محرم :
ورود عمر بن سعد با چهار هزار سوار و فرستادن پيک به سوی امام حسين ( عليه السلام
) برای اطلاع از تصميمات امام / نوشتن نامه به ابن زياد و ارائه گزارشات / جواب
نامه و دستور ابن زياد مبنی بر گرفتن بيعت از امام.
ششم محرم :
جمع شدن ۲۰ تا ۳۰ هزار سوار در لشکر عمر بن سعد.
هفتم محرم :
مانع شدن ۵۰۰ نفر از لشکريان عمر سعد از دسترسی امام ( عليه السلام ) به آب فرات /
ملاقات عمر بن سعد و امام حسين ( عليه السلام ) و اظهار توافق با امام بر سر
برگشتن امام حسين ( عليه السلام ) يا رفتن ايشان به يکی از مرزها و نوشتن نامه به
ابن زياد و اعلام اين توافق / منصرف نمودن ابن زياد از موافقت با تصميم عمر بن سعد
توسط شمر بن ذی الجوشن و صدور کردن دستور جنگ توسط ابن زياد.
نهم محرم :
وارد شدن شمر به کربلا / شروع جنگ توسط سپاهيان عمر بن سعد و مهلت خواستن
يک شبه امام ( عليه السلام ) و اعلام آن توسط علمدار رشيد سپاهش ، حضرت ابوالفضل ( عليه
السلام ).
شب عاشورا :
صحبت کردن امام ( عليه السلام ) با اصحاب و برداشتن بيعت از آنها / برپا کردن خيمه
ها به نحو متصل به هم / حفر خندق و پر کردن آن با هيزم / فرستادن حضرت علی اکبر (
عليه السلام ) با ۳۰ سوار و ۲۰ پياده برای آوردن
آب / ملحق شدن ۳۲ نفر از
لشکر عمر
به لشکر امام ( عليه السلام ).
دهم محرم ( عاشورا ) :
موعظه کردن امام ( عليه السلام ) / پيوستن حر به لشکر امام ( عليه السلام ) /
انداختن اولين تير از جانب عمر بن سعد و شروع جنگ / حمله اول ياران و اصحاب امام و
به شهادت رسيدن نُعَيم بن عجلان ، عمران بن کعب ، حنظله بن عمرو ، قاسط و مقسط بن
زهير ، کنانه بن عتيق ، عمرو بن ضبيعه ، ضرغامه بن مالک ، عامر بن مسلم ، سيف بن
مالک ، ادهم بن اميه ، يزيد بن ثبيط ، سيف بن عبد ا... ، عبد الرحمن بن عبد ا... ،
حباب بن عامر ، عمرو الجندعی ، حلاس ، سوار بن ابی عمير ، عمار بن ابی سلامه ،
زاهر مولی ، جبله بن علی الشيبانی ، مسعود بن الحجاج و پسرش عبد الرحمن ، زهير بن
بشر ، عمار بن حسان و پدرش حسان ، مسلم بن کثير ، زهير بن سليم ، عبدا... و عبيد
ا... بن زيد بن ثبيط ، جندب بن حجر کندی ، جناده بن کعب و پسرش عمرو بن جناده ،
سالم بن عمرو ، قاسم بن الحبيب ، بکر بن حی ، جوين بن مالک ، اميه بن سعد ، عبد
ا... بن بشر ، بشر بن عمرو ، حجا بن بدر بصری ، فعنب بن عمرو نمری ، عائذ بن مجمع
و ده نفر از غلامان امام حسين ( عليه السلام ) و دو نفر از غلامان امام علی ( عليه
السلام ).
حمله حر بن يزيد و شهادت وی / شهادت
بُرَير بن خُضير ، وهب بن عبد ا... ، عمرو بن خالد ازدی و پسرش خالد بن عمرو ، سعد
بن حنظله ، عمير بن عبد ا... ، مسلم بن عوسجه ، خواندن نماز ظهر و شهادت حبيب بن
مظاهر ، زهير بن قين ، سعيد بن عبد ا... ، نافع بن هلال ، عبد ا... و عبد الرحمن
غفاريان ، حنظله بن اسعد ، شوذب و عابس بن ابی شبيب ، ابی شعثاء ، عمرو بن خالد
صيداوی ، جابر بن حارث ، سعد مولی ، مجمع بن عبد ا... ، جَون مولی ، حجاج بن
مسروق ، غلام ترکی امام حسين ( عليه السلام ) ، عمرو بن قرظه ، سويد بن عمرو.
( جوانان هاشمی ) حضرت علی اکبر (
عليه السلام ) ، عبد ا... بن مسلم بن عقيل ، محمد بن عبد ا... بن جعفر ، عون بن
عبد ا... بن جعفر ، عبد الرحمن بن عقيل ، جعفر بن عقيل ، عبد ا... بن عقيل ، محمد
بن مسلم بن عقيل ، محمد بن ابی سعيد
بن عقيل ، قاسم بن الحسن
بن علی
( عليهم اسلام
) ، ابوبکر بن الحسن ( عليه السلام ).
( اولاد اميرالمومنين عليه السلام )
جعفر بن علی ( عليه السلام ) ، عثمان بن علی ( عليه السلام ) ، ابوبکر بن علی (
عليه السلام ) ، حضرت ابوالفضل العباس ( عليه السلام ) و شهادت امام حسين ( عليه
السلام )
آتش زدن خيمه ها / فرستادن سرهای
شهدا به کوفه و اسارت اهل بيت رسالت ( عليهم السلام ).
