|
بسمه
تعالی
شهادت امام رضا ( عليه السلام ) را
به تمام مسلمانان جهان تسلیت عرض می نماييم.
امام رضا ( عليه السلام ) در روز
جمعه سوم ذيقعده سال ۱۴۸ هجری قمری چشم به جهان گشودند.
دوران زندگی اين امام همام را به سه
دوره تقسيم کرده اند ؛
۱_ دوره قبـل از امامت که در جوار پدرشان ، حدود ۲۵سال به طول انجاميد. ۲_ دوره
امامت ، قبل از ترک مدينه. ۳_ ادامه دوران امامت درخراسان و مرو .
چرا امام رضا ( عليه السلام ) ، سفر
به مرو را پذيرفتند و حاضر به جدايی از خانواده و شهر جدشان شدند؟
در پاسخ به اين پرسش ، ذکر موارد زير
ضروری است.
اسلام در مسير تاريخی خود از زمان
پيامبر اکرم (صلی ا... علیه و آله) تا دوران امام باقر ( عليه السلام ) با تحولات
شديدی مواجه شده بود و البته همين تحولات زمينه ساز رشد علمی اسلام و مسلمين در
دوره جعفری ( دوران امامت و حيات علمی حضرت امام باقر و امام صادق عليهما السلام )
و پس از آن شد.
مکتب جعفری نيز ، مقدمه جنبش علمی
عصر هارون و ماموران گرديد. در اين دوران کتب سريانی ، رومی ، ايرانی و يونانی جمع
آوری و ترجمه شدند. علومی همچون ؛ فلسفه ، طب ، رياضيات ، فلکيات ، هيئت و ... مورد
بحث و مذاکره قرار گرفت. مسائل منطق ، کلام ، حکمت ، فقه و اصول عقايد حلاجی و
تحليل و تشريح گرديد.
گذشته از تاثير اين علوم بر رشد و
بالندگی و پويايی جامعه ، نمی توان جنبه منفی نشست افکار و تزلزل عقايد را ناديده
گرفت ؛ عقايد کلامی و فلسفی و ... که وارد زندگی مردم آن زمان شد ، موجبات پريشانی
اذهان و خاطر آنان را فراهم کرد.
از سوی ديگر ، با به خلافت رسيدن
مامون عباسی ، موجی از مخالفت و آشوب علويان بر ضد خلافت وی سرزمين اسلامی را در بر
گرفت ؛ به همين دليل ، مامون - از ترس ادامه یافتن آشوبها و وسعت آن -
با مشورت بزرگان مملکتی تصمیم گرفت که با دعوت کردن و برگزيدن يک نفر از بزرگترين
سادات علوی ، به مقام ولايتعهدی خليفه ، از اقدامات آينده علويان و خطرات قيام های
ايشان علیه خلافتش جلوگيری و ممانعت کند.
لذا ، با توجه به شرايط محيط، امام رضا ( عليه السلام )
برای نجات دادن اسلام از ظلمات جهل و انحراف و لغزش ، از مدينه به خراسان عزيمت
کردند،
با آنکه يقين داشتند ديگر به مدينه باز
نخواهند گشت.
سرانجام مامون بر نقشه شوم خويش جامه
عمل پوشاند و امـام رضـا (علیه السـلام) را با انگور آلوده به زهر ، مسموم نمود.
امام رضا ( عليه السلام ) در آخرين روز
ماه صفر سال ۲۰۳ هجری قمری غريبانه به شهادت رسيدند.
شيخ صدوق درباره خصال آن حضرت ، از ابراهيم بن العباس چنين روايت کرده است:
« امام رضا ( عليه السلام ) هرگز با کلام خويش کسی را مورد جفا قرار ندادند و کلام
کسی را قطع نمی کردند ، حاجت هر فردی که برايشان مقدور بود ، رد نمی نمودند و خنده
ايشان تبسم بود. »
منابع:
۱- چهارده معصوم ، حسين عمادزاده.
۲- منتهی الامال ، شيخ صدوق.
|