شهادت امام هادی ( عليه السلام ) را تسليت عرض می نماييم.

بهشت تجلی صفات و اعمال

        « اِنَّ ا... يُدخِلُ الذّينَ آمَنوا وَ عَمِلوا الصّالحاتِ جَنّاتٍ تَجری مِن تَحتِها الانهار : خداوند مومنينی را که عمل شايسته ای انجام دهند ، در بهشت هايی که درختان آن سر به هم آورده و زمين را سايه انداخته و از تابش آفتاب حفظ می کند و در آنجا نهرهايی جريان دارد ، وارد می نمايد. » ( سوره حج / آيه ۱۴ و ۲۸ )

        بهشت ، ظهور و بروز عالم نفس مومن در آخرت است.

        از آنجا که نفس مومن به علت اطمينان به خدا و سکينه و آرامشی که پيدا نموده است ، از حرارت و سوختگی يأس و ناکامی و گرد و غبار و طوفان خواطر شيطانی و نوسانهای فکری و اضطرابات اخلاقی نجات پيدا کرده است و در رحمت خدا و مقام امن و امان دلخوش بوده و با يک دنيا نشاط و لذت ؛ حتی ، در دقيق ترين دقايق ، مانند ؛ سکرات مرگ ، دل به خدا داده و آرام و دارای مقام سکينه می باشد ؛ لذا ، در آخرت که ملکوت اشياء ظهور پيدا می کند ، ملکوت نفس مومن به صورت بهشتی است که درختان آن به اندازه ای سر به هم آورده و شاخ و برگ های اعمال صالحه در هم فرو رفته و زمين را سايه انداخته است که ابداً ، در آنجا از تابش سوزنده خورشيدِ گداخته يا طوفان حوادث و گرد و غبار خيالات و خواطر شيطانيه چيزی راه ندارد.

        پس ، ما چه بهشت را از نقطه نظر تجسم اعمال ، ظهور ملکوت نفس مومن بدانيم و چه به عنوان جزای مترتب بر عمل بدانيم ؛ در هر حال ، نتيجه يکی است. افرادی که با ايمان و عمل صالح از دنيا رجوع به خدا می نمايند ، در بهشت قرار گرفته و در زير سايه درختان سر به هم آورنده آن می آرمند.

        نهرهای جاری بهشت : نهرهای جاری در اين بهشت ها ؛ همانا ، علوم و معرفتی است که موجب حيات قلب بوده است ؛ چون ، مومنين با علم و معرفت و اقرار به وحدانيت خدا و صفات و اسماء ذات مقدس او و اقرار به حقانيت امام و پيغمبر ( صلی ا... عليه و آله و سلم ) قلب خود را از اين علوم آبياری کرده اند ، در آنجا نيز ظهور اين علوم که حيات قلب است ، به صورت نهرهای آب که زنده کننده زمين خشک می باشد ، بروز و ظهور خواهند نمود.

        تمام مومنينی که عمل صالح انجام دهند - که از جمله اقرار به امام وقت است - از اين نهرها برخوردار خواهند بود ؛ بلکه می توان ميزان عمل صالح را از عمل غير صالح همان امضا و عدم امضای امام دانست ؛ پس ، هر فعلی را که امام امر کند ؛ صالح و هر عملی را که نهی کند ؛ غير صالح خواهد بود ، به علت آنکه نظر امام و ديد امام ، نظر واقع بين و حقيقت بين است و بنابراين ، تجاوز از کلام امام انحراف از متن واقع و حقيقت نفس الامر است.

        نهرهای چهارگانه در بهشت : « مَثَلُ الجَنَّه التّی وُعِدَ المتّقونَ فيها اَنهارٌ مِن ماءٍ غَيرِ آسِنٍ وَ اَنهارٌ مِن لََنٍ لَم يَتَغَيّر طَعمُهُ وَ اَنهارٌ مِن خَمرٍ لَذَّه لِلشّاربينَ وَ اَنهارٌ مِن عَسَلٌ مُصَفّی وَ فيها مِن کُلِّ الثَّمراتِ مِن رَبِّهِم کَمَن هُو خالِدٌ فی النّار و سُقُوا مائاً حَميماً فَقَطَعَ اَمعائهُم : داستان بهشتی که به متقيان در دنيا  وعده دادند  اين است که در آن باغِ بهشت ، نهرهايی از آب زلال گواراست و نهرهايی از شير ، بی آنکه هرگز طعمش تغيير کند و نهرهايی از شراب که نوشندگان را به حد کمال لذت بخشد و نهرهايی از عسل مصفّی و انواع ميوه ها بر آنان مهياست ( و فوق اينها ) مغفرت ( و لطف ) پروردگار. آيا حال آنکه در اين بهشت ابد است ، مانند کسانی است که در آتش مخلدند و آب جوشنده نوشند تا اندرون شان را پاره پاره گرداند؟! » ( سوره محمد / آيه ۱۵ )

        در اين آيه مبارکه چهار نهر را در بهشت ذکر می کند :

        ۱.نهرهای آب زلال : نهرهايی است با آب زلال که بوی آن متعفن نشده است.