ولادت با سعادت امام باقر ( عليه السّلام ) را تبريک و تهنيت عرض می نماييم.

        امام محمّد باقر ( عليه السّلام ) در جمعه اولين رو ز ماه رجب سال پنجاه و هفت هجری در شهر مدينه چشم به جهان گشودند. آن حضرت از دو سو منتسب به رسول ا... ( صلّی ا... عليه و آله و سلّم ) و اميرالمؤمنين ( عليه السّلام ) بودند ؛ از ناحيه پدر به امام حسين ( عليه السّلام ) و از ناحيه مادر به امام حسن ( عليه السّلام ) انتساب داشتند.

در شأن امام محمّد باقر ( عليه السّلام ) گفته شده است که ايشان نمونه والايی از هاشميان ، علويان و  فاطميان بودند ؛  چرا که از جهت وراثت منتسب به امام حسن و امام حسين ( عليهما السّلام ) بوده و مادرشان ام عبدا... ( فاطمه ) دختر امام حسن مجتبی ( عليه السّلام ) بودند و به همين جهت ؛ در زمره راستگوترين لهجه ها و جذاب ترين چهره ها و بخشنده ترين انسانها به شمار می رفتند.

        امام محمّد باقر ( عليه السّلام ) فرموده اند : « به هر اندازه که در دل انسان کبر و نَخوَت وارد شود ، نقصان در عقل ايجاد خواهد شد. »

        بنابر آنچه از اين حديث استنباط می شود ، تکبّر دارای اقسامی است که اولين مرتبه آن تکبّر بر خدا می باشد ، چنانکه  نمرود  به  آن گرفتار  بود  تا حدّی  که خيال  جنگ با خدای  آسمان را  در  سر می پروراند و مثل آنچه فرعون و ديگر مدعيان اُلوهيت به آن دچار بودند.

        فرعون چون از بندگی خدا تکبّر می ورزيد گفت : « أنَا رَبُّکُمُ الاَعلی » قرآن کريم می فرمايد : « إنَّ الَّذِينَ يَستَكبِرُونَ عَن عِبَادَتِي سَيَدخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ : کسانی که از عبادت من سرکشی و اعراض کنند ، با ذلّت و خواری وارد جهنم می شوند. » ( سوره مؤمن / آيه ۶۰ )

        علاج عملی تکبّر آن است که انسان برای خدا و خلق عملاً تواضع کند ؛ به اين معنی که افعال و اخلاق متواضعين را پيشه نمايد.

در سيره  نبی  اکرم  ( صلّی ا... عليه و آله و سلّم ) نقل شده است : « آن حضرت در روی زمين غذا می خوردند و می فرمودند : " من بنده ای هستم و مثل بندگان غذا می خورم. " »

بعد از اينکه انسان شناخت و معرفت پيدا کرد ؛ جز با عمل ، متواضع نمی شود.

        اکنون به آيات و رواياتی که در مذمت و نکوهش کبر آمده است ، می پردازيم.

قرآن کريم می فرمايد :

« سَأصرِفُ عَن  آيَاتِيَ الَّذِينَ  يَتَكَبَّرُونَ  فِي الأرضِ  بِغَيرِ الحَقِّ : من آنان  را که به  ناحقّ در  زمين  تکبّر می ورزند ، از آيات و نشانه های خود روی گردان خواهم کرد. » ( سوره اعراف / آيه ۱۴۶ )

« كَذَلِكَ  يَطبَعُ اللهُ عَلَی  كُلِّ قَلبِ مُتَكَبِّرٍ جَبَّارٍ : اينگونه  خدا بر قلب هر  متکبّر ستمکاری مُهر شقاوت می زند. » ( سوره مؤمن / آيه ۳۵ )

« وَاستَفتَحُوا وَخَابَ كُلُّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ : و[ پيامبران از خدا ] گشايش خواستند ( پس به فتح و پيروزی خواهند رسيد )  و  [ سرانجام ]  هر زورگوی  متکبّری نااميد و  محروم خواهد  شد. » ( سوره ابراهيم / آيه ۱۵ )

« إنَّهُ لاَ يُحِبُّ المُستَكبِرِينَ : به درستی که خدا مستکبرين را دوست ندارد. » ( سوره نحل / آيه ۲۳ )