عيد غدير خم بر تمامی شيعيان جهان مبارک باد.

        برای بعضی از نو مسلمانان و احتمالاً تنی چند از مسلمانان با سابقه ، مرگ پيامبر ( صلی ا... عليه و آله و سلم ) باور کردنی نبود ؛ چرا که با چشم خود ديده بودند مردی برای خدا برخاست و عربستان پراکنده ، پريشان و وحشت زده را که تا آن تاريخ هيچگاه وحدت و تمرکزی به خود نديده بود ، متحد ساخت. قبيله های گوناگون و دشمن يکديگر را که جز کشتن و غارت کردنِ هم هنری نداشتند ، يکی کرد و حکومتی بر اساس دين و احکام الهی پديد آورد. جنگ و جدال داخلی را در آن سرزمين از ميان برد ، آنهم در بين مردمی که با هم برادر و مهربان نبودند ، پس ؛ چگونه ممکن بود مردی چنين با کارهايی چنان معجزه آسا ، همچون ديگر مردمان زندگی کند و بميرد؟!

        نه! چنين چيزی امکان ندارد. او نمی ميرد و جاودان است. اين پندار گروهی از مردم به هنگام شنيدن خبر رحلت حضرت محمد ( صلی ا... عليه و آله و سلم ) بود.

        اينک مسلمانان چه کنند؟! اين حکومت پهناور را چه کسی بايد اداره کند؟! مسلماً مردم از اين پس رهبر دينی ، يعنی ؛ پيغمبر نخواهند داشت ؛ زيرا که محمد ( صلی ا... عليه و آله و سلم ) فرموده بود : « پس از من پيغمبری نيست. » قرآن هم مسلمانان را خبر داده است که محمد ( صلی ا... عليه و آله و سلم ) خاتم پيامبران می باشد. پس ؛ رهبری امت اسلامی را چه کسی بايد به عهده بگيرد؟!

        اما ؛ اين مطلب درست است که پيامبر ( صلی ا... عليه و آله و سلم ) زنده است. پيامبر ( صلی ا... عليه و آله و سلم ) در وجود حضرت علی ( عليه السلام ) زنده است. آيين پيامبر ( صلی ا... عليه و آله و سلم ) وجود پر صلابت علی ( عليه السلام ) بود. پيامبر ( صلی ا... عليه و آله و سلم ) روحی از علی ( عليه السلام ) بود.

        ابر مرد بی نظير تاريخ ، در منطقه ای به نام غدير خم بر می خيزد با وجود ضعف و خستگی ناشی  از  آخرين  سفرش  ( حجه  الوداع ) پيکر مردی را بروی دستان خود بلند می کند و چنين ندا سر می دهد : « مَن کُنتُ مولاهُ فَهذا عَلی مُولاهُ ... : من بر هر کسی ولايت دارم ، پس ؛ اين علی مولای اوست. خدايا بپيوند با کسی که بدو پيوندد و دشمن بدار کسی را که او را دشمن دارد و دوست بدار کسی را که او را دوست بدارد و دشمن باش با کسی که با او دشمنی ورزد و خوار کن کسی را که او را خوار کند و حق را با او بگردان ، هر جا که بگردد. هر کس که حاضر است اين سخنان را بدان کسانی که غايب هستند برساند. »

        حديث غدير از حديثهای متواتری است که محدثان و علمای شيعه و سنت و جماعت از دير زمان آن را روايت کرده اند و شاعران حاضر در آن جمع ، درباره اش شعرها سروده اند.

        در سفر حجه الوداع بود که پيامبر ( صلی ا... عليه و آله و سلم ) فرمودند : « ای مردم! نمی دانم سال ديگر شما را خواهم ديد يا نه! هر خونی که در جاهليت ريخته شده ، زير پا می گذارم و خون و مال شما بر يکديگر حرام است تا آنگاه که خدا را ملاقات کنيد. »

        در  بازگشت به مدينه  در منزل « جُعفه » آنجا  که راه  مردم  مصر ،  حجاز و  عراق  از يکديگر جدا می شود ، در موضعی که به نام « غدير خم » معروف شده است ، امر خدا بدان حضرت رسيد که بايد علی ( عليه السلام ) را به جانشينی خود منصوب کنی و به تعبير روشن تر ، بايد ، سرنوشت حکومت اسلامی ، پس از پيامبر ( صلی ا... عليه و آله و سلم ) معلوم گردد. رسول خدا ( صلی ا... عليه و آله و سلم ) در جمع مسلمانان که شمار آنان را بين نود تا يکصد هزار تن نوشته اند ، مولای متقيان حضرت علی ( عليه السلام ) را به ولايت پس از خود برگزيدند.

        غدير خم درخششی از انوار اسلام است. خورشيدی که با وجود علی ( عليه السلام ) هيچگاه غروب نخواهد کرد. ما عيد غدير را فرخنده می داريم ؛ زيرا که پيامبر ( صلی ا... عليه و آله و سلم ) با  وجود علی ( عليه السلام ) می خواهد اسلام را زنده نگه دارد و پس از آن ، از نسل علوی ، سُلاله پاک شيعه در غالب امامان ما خودنمايی می کند. به ميمنت عيد غدير است که اسلام بار ديگر ، علیرغم رحلت پيامبر ( صلی ا... عليه و آله و  سلم ) زنده مانده و  مسلمانان با  عشق به آن حضرت ولايت علی ( عليه السلام ) را ترويج می کنند.

        پس ؛ غدير خم ، يعنی ؛ علی ( عليه السلام ).  يعنی ؛ اسلام ناب  محمدی که  در وجود علی ( عليه السلام ) تجلی دوباره يافته است.

        غدير  خم ، يعنی ؛ شيعه  ،  شيعه ای  که  به   ما آموخت  رهبران ما از سُلاله پاک دختر پيامبر ( صلی ا... عليه و آله و سلم ) و علی ( عليه السلام ) سرشته شده اند.

        غدير خم ، يعنی ؛ اعتقاد به اسلام ، اسلامی که پيامبر ( صلی ا... عليه و آله و سلم ) بعد از خود کسی را جز علی ( عليه السلام ) شايسته اين ولايت ندانستند.

        غدير خم ، يعنی ؛ ترويج تمام پاکی ها و سنت های ناشرين نسل پيامبر اکرم ( صلی ا... عليه و آله و سلم ) و سُلاله پاک آن حضرت.