ميلاد با سعادت امام صادق ( عليه السلام ) را به همه شيعيان جهان تبريک و تهنيت عرض

می نماييم.

        ولادت با سعادت امام جعفر  صادق ( عليه  السلام )  در  روز  دوشنبه ، هفدهم  ربيع الاول  سنه هشتاد و سه واقع شده که موافق است با روز ولادت حضرت رسول اکرم ( صلی ا... عليه و آله و سلم ). اسم مبارک آن حضرت ؛ جعفر ، کُنيت شريفشان ؛ ابو عبد ا... و القاب ايشان ؛ صابر ، فاضل ، طاهر ، صادق می باشد و مشهورترين لقب آن جناب ، صادق است.

        ابن بابويه و قطب راوندی  روايت  کرده اند که از حضرت  امام زين العابدين ( عليه السلام ) پرسيده شد که امام بعد از شما کيست؟ فرمودند : « محمد باقر که علم را می شکافد ، شکافتنی. » پس ، پرسيدند که بعد از ايشان امام که خواهد بود؟ فرمودند : « جعفر که نام او نزد اهل آسمانها صادق است. » گفتند : « چرا به خصوص او را صادق می نامند و حال آنکه همه شماها صادق و راستگوييد؟ » فرمودند که خبر داد مرا پدرم از پدرش رسول خدا ( صلی ا... عليه و آله و سلم ) که آن حضرت فرمودند : « چون متولد شد فرزند من جعفر بن محمد بن علی بن حسين ( عليهم السلام ) او را صادق ناميد ؛ زيرا که پنجم از فرزندان او جعفر نام خواهد داشت که به دروغ و از روی افترا دعوی امامت خواهد کرد و او نزد خدا جعفر کذّاب ( افترا کننده بر خدا ) خواهد بود. ^۱

        امام صادق ( عليه السلام ) در بين پيشوايان اسلامی اولين کسی هستند که در صدد بر آمدند تا خداوند را به وسيله علم هم به مسلمين بشناسانند. آن حضرت برای شناساندن خداوند به مردم ، فقط به احکام دين اکتفا ننمودند ؛ بلکه کوشيدند که عرصه علم را به مردم بنمايانند تا دانستنی های مسلمين راجع به جهانی که در آن زندگی می کنند بيشتر شود و با شناختن بدايع ^۲ جهان ، بتوانند بيشتر قائل شوند که آفريننده ای دانا جهان را به وجود آورده و هم او - با قوانين ثابت - جهان را اداره  می نمايد.  امام صادق ( عليه السلام )  در اين  رابطه فرموده اند : « آنهايی  که  خدا را انکار می کنند و يا در وجود خداوند مُردّد هستند ؛ جاهلند و آن کس که عالم باشد ، محال است که قائل به وجود خداوند نباشد و چون علم ، محدود نيست ؛ هر قدر بر معلومات کسی افزوده شود ، به همان نسبت خداشناسی در او قوی تر خواهد شد. خداوند را نه فقط نوع بشر می شناسند ؛ بلکه تمام موجودات جهان خدا را می شناسند و می پرستند ، منتهی هر دسته از موجودات جهان به يک شکل خدا را می شناسند. » ^۳

        همچنين ، امام صادق ( عليه السلام ) فرموده اند: « علم ، اصل همه صفتهای خوب است و منشأ جميع کارهای نيکو است و هر که علم ندارد و عالم به احکام دين نيست ، هر چند عملش به سبيل اتفاق خوب باشد ؛ ولی ، معيوب  است و فاعلش مغبون ^۴ و از  درجه  اعتبار ساقط  است. »^۵    

        امام صادق ( عليه السلام ) هر زمان که می خواستند پيغمبر اسلام ( صلی ا... عليه و آله و سلم ) يا يکی از اجدا خود را معرفی نمايند ، آنها را به شکل انسانی عادی معرفی می کردند و هرگز نگفتند که آنها جنبه الوهيت دارند و هيچگاه بر زبان نياوردند که از لحاظ خلقت جسمی ، مافوق بشر هستند و هرگز راجع به مزايای معنوی آنها غلو نکردند. ^۶

        امام صادق ( عليه السلام ) می فرمايند : « خداوند عالم ، دوستی انبيا و اطاعت ايشان را سبب رضای خود و مخالفت و انکار ايشان را سبب غضب خود گردانيده است و خداوند عالم جميع بندگان خود را امر کرده است به متابعت کردن و پيروی نمودن دين پيغمبر خودشان و فرموده است که من که خداوندم ، قبول نمی کنم اطاعت و بندگی و هيچ قدمی را مگر به اطاعت پيغمبران ، يعنی ؛ قبول بندگی و اطاعت من ، وابسته به اطاعت پيغمبران است و تعظيم من ، وابسته به تعظيم پيغمبران است و شناخت حرمت و عزّت من ، مربوط به شناخت حرمت و مرتبه پيغمبران است و شناختن و دانستن اينکه ايشان را چه مرتبه ای است نزد من که  خداوندم ؛ پس ، بايد  جميع  پيغمبران را از آدم ( عليه السلام ) تا خاتم ( صلی ا... عليه و آله و سلم ) بزرگ دانی و مرتبه ايشان را به مرتبه غير ايشان از آدميان قياس نکنی. » ^۷

        امام صادق ( عليه السلام ) خطاب به مردم فرمودند : « ما لَکُم تسوُؤنَ رَسولَ ا... ( صلی ا... عليه و آله و سلم ) فَقالَ رَجُلٌ کَيفَ نَسوُؤهُ؟ فَقالَ اَما تَعلَمونَ اَنَّ اَعمالَکُم تِعرَضُ عَلَيه فَاذا رأی فيها مَعصِيَه سائَه ذلکَ فَلا تَسوُؤ رَسولَ ا... و سرّوه : چرا رسول خدا ( صلی ا... عليه و آله و سلم ) را ناراحت می کنيد؟ مردی پرسيد : " چگونه او را ناراحت می کنيم؟ " فرمودند : " اعمال شما به آن حضرت عرضه می شود ؛ وقتی که معصيتی در آن اعمال ببينند ، ناراحت می گردند ، حضرت را ناراحت نکنيد ؛ بلکه مسرورش بنماييد. " » ^۸

         در بصائر الدرجات به سند خود از محمد بن مسلم از امام باقر ( عليه السلام ) روايت شده که گفت : « من از آن جناب پرسيدم که آيا اعمال بر رسول خدا ( صلی ا... عليه و آله و سلم ) هم عرضه می شود؟ » فرمودند : « هيچ شکی در آن نيست. » سپس ، اضافه فرمودند : « مگر در آيه ۱۰۵ سوره توبه نخوانده ای : " اعمَلوا فَسَيَری ا... عَمَلَکم وَ رَسولُهُ و المومنونَ : بگو هر کاری که می خواهيد انجام دهيد ، زود باشد که خدا و رسول خدا عمل شما را خواهند ديد. " » ^۹

         آيه فوق مردم را وادار می کند به اين که مواظب کارهای خود باشند و فراموش نکنند که برای اعمال نيک و بدشان  حقايقی است که  به هيچ وجه پنهان  نمی ماند و  برای  يکايک  افراد بشر مراقب هايی هست که از اعمال ايشان اطلاع يافته ، حقيقت آن را می بينند و آن مراقبان عبارتند از ؛ رسول خدا ( صلی ا... عليه و آله و سلم ) و مومنينی که شهدای ^۱۰ اعمال بندگانند و خدا از ورای ايشان محيط است. پس ، هم خدای تعالی آن اعمال را می بيند و هم آنها و به زودی خدا در قيامت برای خود صاحبان عمل هم پرده از روی حقايق آن برمی دارد ؛ همچنانکه فرموده : « لَقَد کُنتُ فی غَفلَه مِن هذا فَکَشَفنا عَنکَ عَطائَکَ فَبَصُرَکَ اليَومَ حديدٌ : تو در دنيا از اين صحنه غافل بودی ، اينک پرده از روی دلت برداشتيم و لذا امروز ديدگانت خيره شده است. » ( سوره ق / آيه ۲۲ )^۱۱